Mediawijze leescoördinatoren

Zo'n drie keer per jaar organiseren we een netwerkbijeenkomst voor onze oud-cursisten Open boek. Inmiddels (bijna) allemaal enthousiaste leescoördinatoren, die erg begaan zijn met het leesklimaat en plezier op school.

De onderwerpen van de presentaties of lezingen die worden gehouden tijdens de netwerkmiddagen, gaan dan ook vaak over lezen. Jongens die lezen, lezen bij zaakvakken, lezen in de schoolbibliotheek. Makkelijk lezen. Enzovoort.

Maar in deze tijd die bol staat van de 21e eeuwse vaardigheden, social media en digitale toepassingen, wilden we ook graag de mediawijsheid voor het voetlicht brengen.
Vandaar ons thema vanmiddag: een digitaal ABC. Apps, sites, lessen en filmpjes.
Voor een indruk van wat er langskomt vanmiddag: zie hier de Padlet die wordt gebruikt in onze presentatie. We zijn bijvoorbeeld heel enthousiast over Socrative.com, daarmee kun je een online en toch klassikale test houden. De fragmenten van Beeld en Geluid kun je direct in je groep kunt gebruiken voor een les mediawijsheid. Het fragmentje over de Zwarte Pietendiscussie bijvoorbeeld, waar Anouk vertelt over de stortvloed aan negatieve reacties die ze kreeg op Twitter en Facebook. Ook een grappig filmpje, dat meteen op het belang van privacy inspeelt: 'Ken ik jou niet ergens van?' Gauw afschermen, dat Facebookprofiel...

Ik gun je een lach

Sympathiek initiatief van Sandarijn Hilkhuijsen (info@woordkriebels.nl)

Onderwijsinspectie: structurele aandacht voor lezen noodzakelijk

In het Onderwijsverslag 2012/ 2013 in beeld presenteert de Inspectie van het Onderwijs de staat van het onderwijs. Dit jaar wordt onder andere ingezoomd op de motivatie van kinderen in het onderwijs.

Over leesplezier zegt de Inspectie onder meer dat Nederlandse leerlingen weinig gemotiveerd zijn om te lezen en dat scholen te weinig gericht beleid met betrekking tot voorlezen voeren.

http://www.lezen.nl/onderwijsinspectie-structurele-aandacht-voor-lezen-noodzakelijk

'De Voorleesexpress is gewoon ontzettend leuk!'

Als onze collega Anke op dinsdag om vier uur binnenkomt staan alle schoenen keurig op een rijtje in de gang. Want zo gaat dat in een Somalisch gezin. Ze zet haar schoenen er netjes bij en doet waarvoor ze gekomen is: voorlezen. De televisie wordt uitgedaan en vijf  kinderen nemen plaats aan de eettafel in afwachting van wat er komen gaat.

Gedurende twintig weken leest Anke als vrijwilligster van De Voorleesexpress voor in dit gezin met maarliefst negen kinderen. Vier kinderen in de basisschoolleeftijd, vier op de middelbare school en de jongste is nog thuis bij mama. Thuis spreken ze met elkaar vooral Somalisch, maar om op school een beetje mee te komen is het Nederlands toch wel erg belangrijk. En – dat weten we uit ervaring en onderzoek- voorlezen helpt!

Gedurende twintig weken komt Anke net als de andere vrijwilligers van De Voorleesexpress bij de kinderen thuis voorlezen. Het is de bedoeling dat tenminste één van de ouders er bij aanwezig is zodat hij of zij dit voorleesritueel na die twintig weken kan voortzetten. Via de openbare bibliotheek zijn er voor de vrijwilligers speciale voorleestasjes te leen. In deze tasjes zitten: een prentenboek, een handpop van een personage dat voor komt in het boek, bijpassende kleurplaten en vaak ook nog spelletjes of foto’s die te maken hebben met het verhaal. De materialen uit deze tasjes kunnen helpen om op verschillende manieren met boeken en taal bezig te zijn. Na ongeveer 10 weken gaat de vrijwilliger een keer met het gezin naar de openbare bibliotheek om  te zien wat daar allemaal is en hoe het er werkt. Het gezin gaat trots naar huis met een eigen splinternieuwe jeugdpas.

Hoe zo’n voorleessessie er aan toe gaat? Voor de jongste heeft Anke altijd een dierenboekje of een boek met flapjes bij zich. Met elkaar bekijken ze het boek. Moeder doet mee, want ook zij is druk bezig de Nederlandse taal te leren.  ‘Ze merkt meteen hoe plezierig het is om met elkaar boekjes te bekijken en er over te praten,’ vertelt Anke. Voor de oudere kinderen leest ze een verhaal voor. ‘Dit is altijd het prentenboek dat ik de week daarvoor ook al heb voorgelezen.  Zo herhalen we de woorden, doen de geluiden van de dieren na en tellen bv. de kippen, schapen of auto’s. Ondertussen voel ik kusjes op mijn arm, wil er iemand op schoot en krijg ik  iets te drinken. Daarna komt er een nieuw prentenboek uit de tas waarvan we eerst de voorkant bekijken. Dan voorspellen we met elkaar waar het verhaal over zou kunnen gaan.  Dat is allemaal onderdeel van het ritueel van het voorlezen. We blijven plaatjes bekijken en woorden benoemen, beestjes tellen enz. Steeds weer opnieuw,’ licht Anke toe. ‘Nu we een aantal weken bezig zijn  geven de kinderen ook voorkeuren aan, bv. boeken over boten, vissen of tractoren. Opvallend is dat ze naar informatieve boeken vragen. En hoewel het bedoeld is voor de jongere kinderen is ook de broer van 15 enthousiast. Hij vraagt om boeken waar hij “wat van kan leren. Over panda’s ofzo?”  Toen ik dat de volgende keer bij me had, ging hij stilletjes op de bank zitten lezen. Ik ging bij hem zitten en samen keken we naar de tekst en plaatjes. Toen ik hem vertelde dat hij het boek een week kon houden, vond hij dat zo fijn!  Zo kon hij  de tekst overschrijven en aan zijn juf op school laten zien.’

Aan belangstelling en enthousiasme ontbreekt het niet in dit gezin. Gelukkig maar, want dat is precies wat je nodig hebt om zo’n vreemde taal een beetje onder de knie te krijgen. Als het na een uurtje toch écht weer tijd is om te gaan (zijn er genoeg kusjes gegeven, is er thee gedronken, een Somalisch hapje geproefd en hangen de kleurplaten aan de muur?) wordt er een stickertje geplakt op de kaart zodat iedereen kan zien hoeveel keer Anke nog komt.  En vanachter de gordijnen wordt ze uitgezwaaid. Tot volgende week! 

Ook zin gekregen? Meld je aan via www.stichtingwoordwijs.nl  want De Voorleesexpress is zo succesvol dat ze gráág nieuwe vrijwilligers verwelkomen. 

Voorleeskampioen!

We wensen onze voorleeskampioen Misha heel veel succes in de provinciale (!) ronde vanmiddag in de Rotterdamse bibliotheek!!!!

Voorleesvaderselftal

Selectie Vaders Voor Lezen-elftal bekend

In de Amsterdam Arena is het volledige Vaders Voor Lezen-elftal gepresenteerd: Thomas Berge, Leo Blokhuis, Job Cohen, Eric Corton, Beau Van Erven Dorens, Dennis van der Geest, Ronald Giphart, Ruben Nicolai, Bastiaan Ragas, Jeffrey Spalburg en Bram van der Vlugt.
Het elftal is boegbeeld van de campagne Vaders Voor Lezen en zet zich de komende twee jaar in om mannen te enthousiasmeren zelf meer te lezen én meer voor te lezen aan hun (klein)kinderen.

Voorbeeldfunctie
De vaders uit het elftal vormen het gezicht van de campagne, en zullen vanuit hun voorbeeldfunctie alle vaders van Nederland aanmoedigen om vaker een boek te pakken. Ze laten zien dat (voor)lezen leuk en nuttig is: iets om tijd voor vrij te maken. Om aandacht te vragen voor het voorlezen gaan de bekende vaders onder andere ‘optreden’ in bibliotheken en scholen.
Mirjam Oldenhave, schrijfster van onder meer de boeken over Mees Kees, werd eerder al beëdigd als coach van de campagne. Zij staat het elftal bij om vaders te helpen voorlezen.
Onderwijsminister Jet Bussemaker is erg te spreken over het initiatief en hoopt dat vaders zich laten inspireren door het elftal: “Dit voorleesvader-elftal laat andere vaders zien hoe leuk en nuttig voorlezen kan zijn. Het voorlezen van een prentenboek of spannend kinderboek bevordert niet alleen de taalontwikkeling en de woordenschat van jonge kinderen, ook stimuleert het de fantasie. Met als belangrijkste winst dat kinderen door voorlezen straks zelf meer gaan lezen.”
Vaders scoren met voorlezen
Het elftal is gepresenteerd tijdens Lezen Centraal, het jaarlijkse congres van Stichting Lezen. Tijdens de opening van het congres benadrukte Gerlien van Dalen (directeur Stichting Lezen) waarom juist een vaderlijk leesvoorbeeld van belang is. Zo kunnen vaders laten zien dat lezen ook een activiteit voor jongens is. Vaders voegen bovendien iets toe aan de leesopvoeding: vaders en moeders hebben een ander taalgebruik en verschillende voorleesstijlen. Een kwartier voorlezen per dag is een waardevol moment tussen vader en kind en versterkt hun band.

Vaders Voor Lezen

De campagne Vaders Voor Lezen wordt mede mogelijk gemaakt door het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en wordt georganiseerd door de Leescoalitie, een samenwerkingsverband tussen Stichting Lezen, Stichting CPNB, Stichting Lezen & Schrijven, het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken en de Vereniging Openbare Bibliotheken. Met Vaders Voor Lezen stimuleert de Leescoalitie vaders en grootvaders om meer (voor) te lezen.
bron: http://www.primaonderwijs.nl/ko/selectie-vaders-voor-lezen-elftal-bekend/

Van die pareltjes

Tja, waar moet je nou beginnen als je met 5 boeken de deur uit gaat? Eerst dacht ze dat ze Mijn bijzonder rare week met Tess zou gaan lezen. Want iedereen in de klas wilde dat boek. Steeds uitgeleend natuurlijk. En zij kwam hem tegen in de openbare bieb, dus die keuze was snel gemaakt. Vanmiddag kwam ik haar tegen op het schoolplein: 'Hai juf, ben toch eerst in Hoe overleef ik... begonnen.' Ik: 'Had je toch niet zo'n zin in Tess?' 'Ja wel, die lees ik nu, want die andere heb ik al uit. Twee dagen,' grijnst ze me trots toe. 

Haar juf (groep 7) vertelde me op datzelfde plein dat ze bij een flink aantal kinderen in haar klas het leesgedrag ziet veranderen en vooral het plezier ziet toenemen. 'Nadat er een stukje uit is voorgelezen, wil echt iedereen dat boek ook lezen. Ze komen mij vertellen hoe leuk het boek is. Ze spreken af wie er daarna aan de beurt is en dat er toch echt dóórgelezen moet worden.'  

Inderdaad, zo simpel kan het soms zijn: een stukje voorlezen, samenvatten en iets verderop de draad weer oppakken. Zo komen ze een beetje in het verhaal. Voor een paar kinderen is dat voldoende. Als zij het inderdaad leuk genoeg vinden, doen zij onbewust de rest van de promotie. En mijn missie op de Kinderjury te promoten is geslaagd. 

Nog zo'n constatering waar ik warm van word. De meester (groep 6): 'Vanmorgen kwam P. naar me toe: "Meester ik was vanochtend al om zes uur wakker." Oh, da's balen, zei ik toen. "Nee hoor, helemaal niet! Ik ben in bed gaan lezen." Daar word je toch blij van?' 

Ikke wel, mees! 

En dan nog onze kleine vriend uit groep 4. Tijdens een gastles raakten we in gesprek over zijn dwarse bui van dat moment. Alles al gelezen. Vindt ie. Niks is leuk. Denkt ie. 'Weet je wat je doet? Kom naar de bieb, vraag naar mij en we gaan samen zoeken.' En inderdaad, hij meldde zich keurig netjes, hing zijn jas op en zette de knop om. Rende als een dolle van de ene kast naar de andere, trok boeken uit de kast, ging zitten om te kijken, liet zijn oog weer op iets anders vallen, bedacht zich, wist niet wat ie kiezen moest en riep opgewonden door de bieb 'Hoeveel mag ik eigenlijk? ...  Tién? Écht?'. Ging na een half uur hieper de pieper met twee boeken naar huis. Volgende week zie ik hem weer tijdens de gastles. Ben benieuwd!